درس چهارم: لطافت زن و ترس او


زیبایی، لطافت و ظرافت زن:
لطافت و ظرافت که باعث انس و آرامش و حیا در زن می‌شود، از مهمترین ویژگی‌های ذاتی اوست.
زن باید زندگی لطیفی داشته باشد تا به دیگران آرامش ببخشد. در نتیجه زن نباید مسئول کارهایی خارج از طاقت جسمی و روحی خود شود و توقعات غیرمعمول از زن و تحقیر او نیز سبب خروج از حالت فطری و ذاتی زن است. هر زنی به شیوه‌ی خود خارج می‌شود، یکی بی‌حیا می‌شود، یکی افسرده، یکی شِبْه مردان و ... .
اما مشکل آن است که زنان مدرن با اجبار به این سمت نرفته‌اند بلکه انتخاب کرده‌اند تا این بلا را سر خود بیاورند.
مدت‌ها زمان نیاز است تا زنان بفهمند که اگر در گذشته، میل به امور مردانه نداشته‌اند، این یک میل فطری بوده است و مردان نیز اگر در این راستا کاری کرده‌اند، به گونه‌ای به زنان خدمت کرده‌اند حتی اگر خود متوجه نبوده‌اند.
البته لطافت و ظرافت به معنای بیکارگی و تنبلی نیست بلکه زن همانند مرد نیاز به کار و تحصیل و ... دارد اما نوع آن کاملا با مدل مردانه‌ی آن باید فرق داشته باشد‌ و لطافت و سایر خصلت‌های زنانه در آن لحاظ شده باشد.
ممکن است زن تلاش بسیار زیادی هم بکند اما مطابق طاقت و روح و جسم لطیف او باشد.
در مجموع زن ریحانه است و اگر زنی مخالف طبع گل بودن رفتار کند، خود را انکار کرده است.
در کنار آن، مرد نماد اتّکا و اعتماد و مدیریت و کارکرد است.
جهان باید از زنان، زیبایی و آرامش دریافت کند و از مردان مدیریت و کارکرد را.
زن نیز دقیقا مردی را می خواهد که به او تکیه کند. حتی زنانی که به شدت ضدمرد هستند پس از دیدن یک مرد واقعی، همه ی وجودشان میل به تکیه به آن مرد می‌شود. البته چنین مردی نیز نباید صفات زنانه در خود داشته باشد و هویتش را زنانه نکرده باشد.
اگر زن، زن باشد و مرد نیز مرد، نتیجه‌ی آن تکاملی زیا خواهد بود که هر چیزی در جای درست خود قرار خواهد داشت.


زنان و ترس :
طبیعی است که زن از بعضی جهات، ترس و استرس بیشتری را تجربه کند. زن به دنبال حس امنیت، ثبات و مراقبت است و این عوامل باعث می شود که کارهای تکرارپذیر را مناسب تر از مرد انجام دهد و در مجموع پایداری و ثبات بیشتری برای کارها داشته باشد.
همین عامل در نقش مادری زن تاثیر بسزایی دارد زیرا تکرار، برای مرد نفرت‌انگیز و گاهی مضر است. مرد باید تحت چالش‌های مختلفی قرار بگیرد تا زندگی سالمی داشته باشد. در واقع در مسئله‌ی ثبات، زن و مرد در کنار هم به یک راه حل معتدل و متعادل می‌رسند.
مرد باید در سختی های زندگی آرا‌م‌تر، خونسردتر و ریسک پذیرتر باشد. البته مرد نباید جوگیر باشد و براساس جو و شرایط، ریسک کند بلکه باید کاملا حساب شده عمل کند.
ترس و اضطراب زن اگر از حد معقول آن خارج شود (که معمولا خارج می‌شود) سبب سکون زن می گردد و تمایل به حرکت و رشد و پیشرفت را در زن می‌کشد و زن نیز تلاش می‌کند این ترس را به دیگران و به‌خصوص همسر خود منتقل کند و جلوی رشد او را نیز می‌گیرد و به تدریج این روال را در تربیت فرزندان نیز اجرایی می‌کند و آینده آن‌ها را به آتش نابودی می‌کشاند.
در نتیجه مانند همه‌ی ویژگی‌های دیگر، زن باید این خصلت را با عقل و تدبیر و تمرین کنترل کند تا مبادا نتیجه‌ای علیه زن داشته باشد.


جوگیری و زن:
جو مخالف اصالت است. در واقع فرد جوگیر، به راحتی و پس از اتفاقی ساده تکان می‌خورد و رویه‌ی خود را تغییر می‌دهد در حالیکه انسان اصیل، به راحتی مقهور فضا و شرایط و همهمه دیگران نمی‌شود و رفتار رمه‌وار ندارد که دائما در پی دیگران برود بدون آن که بداند کجا می‌رود.
انسان جوگیر پیرو است، وقتی محیط امری را اقتضاء کند، فراموش می‌کند که چه اصول و خط قرمز‌هایی داشته و به راحتی تبدیل به فرد دیگری می‌شود. این افراد در اصل، قوانین و خط قرمز‌های خاصی ندارند وگرنه حاضر نبودند به راحتی از آن‌ها عبور کنند. به هر بادی می‌روند و می‌رقصند.
این مسئله با موضوع قبلی که ثبات زن بود، تفاوت دارد. ممکن است یک نفر در موضوعی ثبات داشته باشد زیرا از تغییر می‌ترسد اما بلافاصله پس از اینکه فرد دیگری به او انگیزه‌ داد و پشت او ایستاد، مسیر قبلی را رها کرده و دنبال فرد جدید برود.
در فرد بی‌اصالت، کارهای خود را براساس قوانین و اهداف خود انجام نمی‌دهد و به همین دلیل به راحتی می‌توان او را به سمت و سویی جدید برد و حتی فریب داد.
زنان معمولا قوانین سخت گیرانه‌ای ندارند و به راحتی می‌توان با ایجاد شرایط احساسی و مثلا ترساندن یا شاد کردنشان، مسیر آن‌ها را تغییر داد.
این ویژگی نیاز به مطالعات جدی‌تری دارد.